Starość

Mam 35 lat. Od 19 lat gram w baseball, najpierw podwórkowo, później bardziej profesjonalnie. W okolicy roku 2014-2015 miałem swój prime time, czyli najlepszy okres w karierze. A później było nieco gorzej, ale nadal całkiem dobrze. I tak obserwuje i siebie i kolegów, często starszych zwłaszcza z mojej byłej drużyny "Piraci Władysławowo" i widzę tą starość. Widzę ją na boisku. I co najgorsze.... zaczynam ją widzieć u  siebie. 

Nie wiem kiedy to się stało. Gdy przeszedłem do drużyny Rawa Katowice, która miała całkowicie odmłodzony skład, byłem jednym z najstarszych zawodników. Niektórych zawodników jeszcze nie było na świecie w czasie gdy ja zaczynałem grać w baseball kijem z lasu na podwórku. Przez całe lata uznawałem siebie za w miarę wysportowanego i sprawnego. Jednak ostatnio zacząłem zauważać u siebie oznaki starości, a objawia się to głównie trzema czynnikami: 

• refleks - brakuje po prostu refleksu. Czas reakcji na mocne odbicie jest słabszy niż przed laty.
• regeneracja - nawet nie po samych urazach, ale ogólnie regeneracja po meczach, regeneracja ręki, regeneracja zmęczonego organizmu - to wszystko zajmuje znacznie więcej  czasu niż przed laty.
• zwinność - to takie połączenie z szybkością. Ja sam tak tego nie zauważałem, ale gdy gdzieś tam widziałem jakiś filmik to jednak widać, że to już nie jest ta zwinność co przed laty.

Ale co gorsza widzę to też u jeszcze starszych kolegów. Teoretycznie proste odbicie w powietrze, a nagle starszy kolega jakoś tak wolno i ociężale się zbiera, że piłka spada na ziemię. Jak to jest możliwe? Starość. Kiedy to się stało? Kiedy dopadło i mnie? Nie wiem, ale to dość przerażające.

Ballpark de Tsukamaete! (2025)

 

Tytuł oryginalny: Ballpark de Tsukamaete!
Tytuł alternatywny: Catch Me at the Ballpark!
Rok wydania: 2025
Czas trwania: 24 min 
Liczba odcinków: 12
Gatunki: Sportowe, Okruchy życia, romans

Co się dzieje, gdy zwykły pracownik biurowy spotyka się z gyaru? Murata i Ruriko mają na to odpowiedź - wystarczy napić się piwa! Choć Ruriko jest wobec mężczyzny nieufna i wycofana, on stara się naprawić relacje między nimi, coraz częściej przychodząc do stoiska, na którym dziewczyna sprzedaje procenty.

Tegoroczne "baseballowe" krótkie anime? Czemu by nie. Z radością na początek off-season zasiadłem do tej produkcji i.... nie mam pojęcia do kogo to jest kierowane i dochodzę do wniosku, że w Japonii robią anime już z każdej mangi, nawet tych mocno miernych. Ale o co chodzi, bo zamysł jest dość ciekawy. Akcja dzieje się na stadionie baseballowym japońskiej drużyny, zazwyczaj podczas meczy domowych. Poznajemy tam wielu pracowników obsługi, jak ochroniarzy, sprzedawcy piwa, przekąsek czy też normalni kibice, którzy przychodzą na stadion. Poznajemy także poniekąd losy niektórych zawodników grających w drużynie. Brzmi dobrze?

No, ale niestety tak dobrze nie jest. Baseball i stadion to jest tło dla tego anime. Ukazane relacje i rozterki różnorakich bohaterów mają jakąś misję, wydaje mi się edukacyjną może nawet, jednak dla mnie to wszystko się nie klei. Jak by nie rozumiem do kogo kierowane jest to anime. Bo samo w sobie jest co najwyżej przeciętne, dla fana baseballu także mocno przeciętne, bo jest mało baseballowe, więc jestem zdumiony, że na podstawie tak dziwnie słabej mangi, zrealizowaną tą serię anime. Każdy epizod jest podzielony na 3 oddzielne historyjki. Historyjki są teoretyczne osobne, ale zahaczają o siebie i o poprzednie epizody. Do mnie to wszystko nie przemawia. 4/10.