Gościnnie w Wizards Opole - PLB Challenger

 

Jeśli ktoś nie wie, to jesienią kluby dostały możliwość gry w rozgrywkach Polskiej Ligi Baseballu - Challenger. Zgłosić się mogła każda drużyna, która nie grała w play offach PLB D1. Czym są te rozgrywki? Tak naprawdę to po prostu turnieje/mecze towarzyskie pod egidą PZBALL. Nie ma żadnej tabeli, żadnych mistrzów, itp. Po prostu taka posezonowa zabawa, sparingi. Początkowo Dziady Katowice myśleli żeby wziąć udział, ale wciąż mamy za mało graczy. Natomiast Rawa Katowice naturalnie bierze udział, ale jak już wiecie opuściłem pierwszy skład Rawy, ustępując miejsca młodym graczom. Przyszedł ten moment, który nadejść musiał. 

Ale jak wiecie ja Kocham Baseball i jestem głodny gry. I tak w środę popołudniu dostałem zapytanie od dobrego kolegi Rafała z Wizards Opole czy nie chciał bym z nimi zagrać w turnieju Challenger w Kutnie, bo nie mają ludzi. Zawsze chętnie zagram tam gdzie jestem potrzebny i mile widziany i biorąc pod uwagę, że ma być wspaniała pogoda i do Kutna mam niecałe 1,5h - to oczywiście się zgodziłem. Pozostało jeszcze przekonać żonę do tego pomysłu, co nie było takie trudne. 

Dopiero po wyrażeniu zgody zderzyłem się nieco z biurokracją, czyli trzeba było kombinować umowę wypożyczenia z Rawy do Wizards. Trzeba było ogarnąć skan badań, bo nie ma systemu do badań, a fizycznie moje badania są w Katowicach. Ale tak naprawdę to tylko drobna papirologia, której w sumie nikt nie sprawdzał, bo każdy i drużyny i sędziowie - traktują te rozgrywki mocno piknikowo. 

Tak więc zapraszam na relację z gościnnego wystepu w Wizards Opole i jednocześnie chciał bym się pochwalić, że były to mecze numer 30 i 31 w tym sezonie w moim wykonaniu. Do tej pory tylko dwa razy przekroczyłem 30 meczy w sezonie i było to w 2016 i 2024, ale o tym szerzej napiszę w podsumowaniu sezonu na koniec roku, bo ten licznik jeszcze się powiększy. 

Niesmak po półfinale WLB - vs Raptors

Czas na nieco bardziej gorzki post na temat WLB, bo to co się wczoraj działo pomijając nawet wynik niestety nieco splamiło moją dobrą opinię i dobre odczucia o tych rozgrywkach. W dniu wczorajszym o 19:30 rozegraliśmy nasz mecz półfinałowy przeciwko Raptors. Był to niezwykle długi mecz, bo trwał blisko 2,5 godziny. Rozegraliśmy 5 i 2/3 zmiany. I muszę przyznać, że po raz pierwszy nie chciało mi się jechać. Nie zrozumcie mnie źle: grać mi się chciało, nie chciało mi się tylko jechać autem te 2 godziny na boisko. Może dlatego, że graliśmy w poniedziałek i byłem po męczącym weekendzie, ale oczywiście pojechałem i na miejscu już było git. Zapraszam najpierw na relację z wynikiem.

WLB koniec sezonu zasadniczego - vs Rats

 

Ostatni nasz zaległy mecz rundy zasadniczej, który miał być rozegrany kilka miesięcy temu - ostatecznie odbył się we wtorek, 15 września o godzinie 19:30. Naszym ostatni przeciwnikiem była nisko sklasyfikowana drużyna Rats, ale na tym meczu mieli kilku wypożyczonych zawodników, którzy nieco wzmocnili tą ekipę. Zapraszam na relację. 

WLB awans jest nasz - vs Buccaneers

 

Czysto teoretycznie nie byliśmy jeszcze pewni awansu do top4. Wprawdzie szansa, że spadniemy niżej wynosiła jakiś 1%, ale to tym meczem postawiliśmy kropkę nad i i tym samym mogę z dumą powiedzieć, że będziemy walczyć o miejsca 1-4. Teraz jeszcze musimy dograć ostatni mecz i poczekać na rozstrzygnięcia przeciwników, bo zależnie od końcowej klasyfikacji przyjdzie nam się zmierzyć z Bananas lub Raptors. Ale najpierw wróćmy do wczorajszego meczu.

Dziady zwyciężają - vs Warsaw Dragons

 

W minioną niedzielę, 6 września w Żorach - Dziady Katowice podejmowali Warsaw Dragons w dwumeczu towarzyskim. Co ciekawe całą organizacją wydarzania zajmowałem się ja i była z tym masa problemów. Aż przypomniały mi się czasy KSSP Bełchatów dekadę temu. Najpierw był problem z terminem, akurat i u mnie i u wielu zawodników wrzesień jest dość mocno zajęty. Najlepszym terminem okazał się pierwszy weekend września, czyli 5-6, ale ponieważ we wstępnym planie ligi Challenger, 5 września Rawa miała grać na boisku w Katowicach, skupiliśmy się na 6 września, czyli niedzieli.

Kiedy już wybraliśmy termin, to rozpocząłem rozpytywanie ludzi czy będziemy mieli skład. Gdy zgłosiło mi się 9 osób, rozpocząłem poszukiwania przeciwnika. Gdy znalazłem przeciwnika - okazało się, że zaszły zmiany i 5 września na boisku nikt nie gra, ale za to 6 września Rawa gra swoje mecze play off w regionalnej lidze Czeskiej. Dodam, że początkowo planowaliśmy mini turniej w 3 drużyny: Rawa, Dziady, Dragons. W związku z tym rozpoczęliśmy poszukiwania nowego boiska i na szczęście udało się w Żorach. W kolejnym kroku znów rozpytywałem ludzi czy zmiana miejsca na Żory nie wpłynie na ich obecność, a gdy mi wszyscy potwierdzili to napisałem do Dragons o zaistniałej sytuacji. Ogólnie dość mocny galimatias, ale wszystko dobrze się skończyło. 

Choć z tego co słyszałem to i w Dragonsach wyszły nieprzewidziane okoliczności. Jednej wiodącej osobie żona zaczęła niespodziewanie rodzić, kilka osób się wykruszyło w ostatniej chwili i ostatecznie pojawili się 9 zdolnych do gry (+1 kontuzjowany). Na drugi mecz mieli już tylko 8 osób, bo jeden musiał uciekać, ale my akurat mieliśmy 10 osób, więc jedną osobę im wypożyczyliśmy. I tak doszło do tych meczy w małych bólach po drodze. 

Jeśli chodzi o sędziów to załatwiliśmy dwóch dzieciaków z Żor. Zrzuciliśmy się im na wynagrodzenie, więc wszystko było dopięte. Ustaliliśmy, że gramy 2 mecze po 7 zmian bez limitu czasowego, ale z mercy rule z PLB. Dodatkowo przy 5 obiegach - następuje automatyczna zmiana bez 3 autów. Zapraszam na relację, bo były to dość ciekawe mecze. 

WLB przegraliśmy wygrany mecz - vs Warriors

W miniony wtorek, 1 września udałem się tradycyjnie już przed 17 w stronę Wrocławia na kolejną kolejkę Wrocławskiej Ligi Baseballu. Przeciwnik był z górnej półki, bo drużyna Warriors jako jedyna miała komplet zwycięstw, a mecz z nami to był ich ostatni, siódmy mecz rundy zasadniczej. Z naszej ekipy mieliśmy 8 osób + 3 dodatkowe nas wspierały z innych ekip. Niestety to jeden z tych meczy, które chciał bym zapomnieć, a pewnie zapamiętam go do końca życia. Zapraszam na relację. 

Zimny prysznic - Dziady vs Rawa vs Giganci

 

W minioną sobotę odbył się towarzyski turniej baseballowy w Katowicach, gdzie kolejne 2 mecze zagrała moja nowa ekipa - Dziady Katowice. Niestety początki są ciężkie... bardzo ciężkie. Na meczach pojawiliśmy się 9-osobową kadrą i nie poszło nam tak dobrze jak ostatnio. Czeka nas wiele pracy, ale do brzegu. Zapraszam na małą relację, oczywiście standardowo z mojej perspektywy. 

WLB Awans do play-off - vs Sharks

 

Wczoraj standardowo ok. 16:40 ruszyłem w stronę Wrocławia na kolejny mecz Wrocławskiej Ligi Baseballu. To już mój czwarty wyjazd i o ile jazda na mecz jest spoko i czas szybko mija, bo jadę w dzień i człowiek nie może się doczekać meczu. Tak powrót jest nużący i męczący. Docieram do domu zazwyczaj przed 24, ale prysznic, itp. i spać idę grubo po 24. 

Był to dość ważny dla nas mecz w kontekście gry w play-offach (miejsca 1-4), bowiem po ostatniej porażce zajmowaliśmy 4 lokatę, a nasi przeciwnicy 5. Nasza ewentualna porażka może nie przekreśliła by naszych szans, ale na pewno wydłużyła by drogę. Natomiast udało się pewnie wygrać po nerwowym początku i prawdopodobnie tym meczem przypieczętowaliśmy awans. Teraz będzie bitwa o jak najlepsze miejsce. 

WLB Pierwsza porażka - vs Raptors

Biję obecnie chyba rekord jeśli chodzi o długość bez treningu, bo nie trenowałem chyba od końcówki czerwca lub początku lipca, więc już prawie 1,5 miesiąca. Ale paradoksalnie gra mi się całkiem dobrze, przynajmniej w ataku. I tak też było tym razem, podczas kolejnej kolejki Wrocławskiej Ligi Baseballu w dniu 07.08.2026r. Niestety mieliśmy problem ze składem. Mieliśmy zaledwie 8 osób, więc 2 dodatkowe były wypożyczone. Dodatkowo na 4 miotaczy, których mamy w drużynie, dwóch najlepszych było nieobecnych (z czego jednego chyba już nie będzie do października). A przy zasadzie, że miotacz może spędzić na górce maksymalnie 2 zmiany - zrobiło się ciężko. No i na koniec może o przeciwniku, który jest jedną z lepszych ekip w WLB i zajmuje zasłużone 2 miejsce, jednak jestem pewien, że z obecnością naszego trenera i miotacza jesteśmy w stanie z nimi wygrać i mam nadzieję, że trafimy na nich w półfinale. Ale do brzegu. 

WLB - vs Team Korea

Kolejny i ostatni mecz w lipcu miał miejsce w dniu wczorajszym we Wrocławiu w ramach Wrocławskiej Ligi Baseballu. Oj, długo musieliśmy czekać na kolejny mecz, bo przypomnę, że graliśmy Opening Day w kwietniu. W maju nasz mecz został przełożony przez pogodę, a w czerwcu bo nie mieliśmy składu. Tak więc wczoraj po pracy ok. 16:30 ruszyłem do Wrocławia, gdzie zameldowałem się ok 18:35. Czas na przebranie się i chwilę rozgrzewki i zaczęliśmy mecz punktualnie o 19:30. Naszym przeciwnikiem był Team Korea, czyli drużyna składająca się z samych Koreańczyków, którzy mieszkają i pracują we Wrocławiu. To jedyna drużyna w WLB, która nie brała udziału w drafcie, a pozwolono im grać po prostu jako jedna ekipa z góry zgłoszona. 

Debiut Dziadów - 18 zmian & 3 mecze jednego dnia

Debiut Dziadów Katowice stał się faktem. W minioną niedzielę, 12 lipca w Katowicach rozegraliśmy mini turniej baseballowy, będący inauguracją dla nowej podsekcji Rawy - Dziadów Katowice. Ponieważ na razie jesteśmy organizacyjnie w powijakach, zdecydowaliśmy się przywdziać stare jerseye moro Rawy z napisem Katowice, bo nie są one już używane przez pierwszy skład od kilku lat. A na przyszły rok prawdopodobnie będziemy mieli nowe. Na meczu stawili się prawie wszyscy główni gracze, którzy zadeklarowali się grać, choć cały czas dostajemy kolejne wiadomości, bo chętnych jest więcej. 

Pomimo kiepskich prognoz, udało się komfortowo zagrać, a deszcz padał chwilowo i to tak, że nie trzeba było przerywać meczy. Do Katowic przyjechali Kings Kraków i drużyna z USA: Devils. Amerykanie i to nie byle jacy, bo większość to prawdziwe dziadki-emeryci, którzy mieli po 60-70 lat. Oczywiście było także kilku młodszych, a także bardzo młodych (wnuków lub synów), ale generalnie średnia wieku drużyny z USA z pewnością przekraczała 50 lat. W związku z tym graliśmy z nimi bez kradzieży baz i bez biegania po przerzutach catchera. To była jedyna dodatkowa zasada, która była stosowana w meczu z Devils USA. 

Idzie nowe - Dziady Katowice & Eagles Częstochowa

Czytając moje wpisy z ostatnich miesięcy, pewnie domyślacie się co ja tutaj napiszę. To koniec, to mój koniec w pierwszym składzie Rawy Katowice. I choć osobiście nadal czuję się wartością dodatnią w klubie, to jednak nie jestem aż tak dużym wsparciem, żeby na mnie stawiać. Pierwsze myśli o tym, że chyba nadchodzi ten czas pojawiły się w zeszłym sezonie. To właśnie wtedy po raz pierwszy nie zagrałem w jednym meczu ani jednej zmiany. W dalszej części sezonu już grałem, ale często z ławki. Tegoroczny sezon utwierdził mnie w tym przekonaniu. Z początku sezonu gdy kadra była szeroka, grałem zawsze w co najwyżej jednym meczu. Dodatkowo nie biorę udziału w treningach z drużyną i miałem wrażenie, że trener wstawia mnie tylko dlatego, żeby mi nie było przykro, bo jechałem tyle kilometrów. I oczywiście pod koniec sezonu sytuacja uległa zmianie, kilku zawodników odeszło, kilku pojechało na wakacje i grałem całe dwa mecze, ale ja już wiedziałem, że nadszedł ten moment. 

Moment o którym mówiłem w 2021 roku, że przyjdzie czas kiedy pojawi się więcej młodych zawodników i po prostu głupio mi będzie zajmować im miejsce. Dlatego też w niedzielę 5 lipca po meczach ze Stalą Kutno, oficjalnie zakomunikowałem wszystkim, że były to moje ostatnie mecze w pierwszym składzie Rawy Katowice, przynajmniej na najbliższy czas.

I to by było na tyle - vs Stal Kutno

Koniec sezonu dla Rawy Katowice stał się faktem. W minioną sobotę, 4 lipca udaliśmy się Kutna gdzie na najlepszym polskim stadionie - Stan Musial, ulegliśmy dwukrotnie Stali Kutno, przegrywając eliminację do play off 0:2 w meczach. Nie ulega wątpliwości, że byliśmy drużyną znacznie słabszą. Dodatkowo sama Rawa jest nieco pokiereszowana obecnie ze składem i trenerem i moim zdaniem nie wiem czy nie najlepszym pomysłem było by granie w dywizji 2 w przyszłym roku, aby powoli się odrodzić i podnieść morale. No chyba, że będzie wsparcie nowego trenera i jakiegoś zawodnika (miotacza + power hittera). Cały przebieg meczu możecie obejrzeć TUTAJ na kanale MSK Stal Kutno, którzy prowadzili transmisję online.

Piekielne 35°C - vs Barons Wrocław

 

W niedzielę 21 czerwca udałem się do Wrocławia na ostatnie mecze fazy zasadniczej Polskiej Ligi Baseballu. Podsumowując byłem na wszystkich meczach sezonu zasadniczego, choć z początku grałem zazwyczaj tylko w jednym meczu, obecnie z racji małej liczby ludzi gram już w obu, ale to nie zmienia niczego z tego co pisałem wcześniej. Były to najgorętsze mecze w tym roku w moim wykonaniu. Żar z nieba i 35 stopni, do tego zero wiatru, ale boisko we Wrocławiu po renowacji jest naprawdę świetne! Niewiele także zabrakło, aby sprawić niespodziankę i wygrać jeden mecz. Pokazaliśmy, że potrafimy grać w baseball, brakuje nam jeszcze wiele i wydaje mi się, że wsparcie choćby jednego uniwersalnego zawodnika zza granicy zrobiło by dużą zmianę, jednak jest jak jest. 

Zaległe mecze - vs Silesia Rybnik

 

W miniony piątek, 19 czerwca urwałem się z pracy o 13, żeby zdążyć na kolejne mecze baseballowe. Czekał nas pojedynek z Silesią Rybnik, który pierwotnie miał być rozegrany w maju, ale z powodu deszczu - został przełożony. Po drodze zahaczam o Mc Donalds, co by zjeść obiad i tak docieram na boisko około godziny 15:30. Masakryczne korki po drodze w tygodniu uświadamiają mi, że ewentualne dojazdy na treningi rzeczywiście nie miały by żadnego sensu. 

Nie wiem na jakiej zasadzie był wybierany nowy termin, bo robił to były już trener, ale myślałem, że tak bardziej na luzie wpadniemy na boisko, szybka rozgrzewka, BP w tunelach i gramy. Z racji tego, że graliśmy o godzinie 17 - to większość zawodników się spóźniła i dotarła około 15:30-16:30. Co mnie zdziwiło, że Silesia normalnie zrobiła trening odbijania na boisku o 15:30. No, ale mieli do tego prawo. 

Dowiedziałem się także dlaczego mamy czas do godziny 22. Podobno okoliczni mieszkańcy dzwonili na straż miejską/policje, że zakłócana jest cisza nocna przez Mosir. Na naszych meczach nie jest głośno, a oświetlenie nie wpisuje się w zakłócanie ciszy nocnej, ale pewnie Mosir po prostu chciał uniknąć problemu/konfrontacji. Tak więc mecze zaczynają się o godzinie 17 i wcale nie jest pewne, że rozegramy 2 mecze. Na szczęście pierwszy mecz kończy się około 19, więc drugi również doszedł do skutku. 

Disaster - vs Gepardy Żory

 

To co się działo w dniu wczorajszym najlepiej było by pozostawić osłoną milczenia, aby nie powiedzieć za dużo, ale od tego mam tego bloga, aby kronikować wszystko. Te dobre i te gorsze momenty. Wczoraj był ten gorszy i to na każdym szczeblu. Dość powiedzieć, że po raz pierwszy od wielu, wielu lat żałowałem że przyjechałem na mecze, bo zwyczajnie mogłem spędzić ten dzień z rodziną.... z dzieckiem. 

Cała frustracja nie wynika nawet z samych meczy, ale z całej otoczki. Po pierwsze - termin meczu. Kto ustala na termin meczu na godzinę 16 w niedzielę po Mistrzostwach Softballu U-18? Oczywiście prawdopodobnie chodziło o to, aby pierwsza drużyna "musiała" przyjść na boisko i pomóc przy organizacji finałów, aniżeli o nasz mecz. Zarząd ma totalnie w dupie pierwszą drużynę, sytuację w której się znajdujemy, brak trenera, itd. Najważniejsze są zdjęcia, wywiad do telewizji i jakiś artykuł w lokalnej prasie. 

Po drugie - okazuje się że mamy czas do 21:30, bo do tej godziny są pracownicy Mosir. To już kolejna druga "ekipa", która ma totalnie w dupie, tym razem całą Rawę. Nikt mi nie potrafi odpowiedzieć na pytanie dlaczego tak jest, skoro rok czy dwa temu graliśmy z Silesią do 22:30 czy z Piratami jeszcze chyba dłużej. Teraz się nie da i tyle. 

Po trzecie - przeciwnicy. Poszła informacja, że Gepardy będą nam "pomagać" w przygotowaniu boiska. Bardziej przeszkadzali niż pomagali i jeszcze się rzucali do nas. Sytuacja wyglądała tak. Po 12 wyjeżdżam z Bełchatowa. Pogoda niepewna, prognozy każda mówi co innego, ale jedno jest pewne - będzie deszcz. Chwilowy, ale będzie. Pech chciał, że oberwanie chmury przyszło po godzinie 13. Docieram na boisko po godzinie 14. Finał softballu ledwo się zaczął i został przerwany. Wszyscy pracowali nad przywróceniem boiska softball do stanu używalności. Cała pierwsza drużyna zapieprzała. Udało się, finał się rozpoczął, ale oczywiście z opóźnieniem, więc start tych naszych meczy o 16 wiadome było od początku, że się nie uda. 

Później trzeba było szykować boisko baseballowe. Żory śmieszki heheszki, zaczęli się bawić piłką do futbolu amerykańskiego, potem zaczęli rozgrzewkę gdy my ryliśmy na boisku. A później gdy boisko zostało naszykowane, my rozpoczęliśmy rozgrzewkę, finał softballu się skończył - trzeba było sprzątnąć płot. I oczywiście Żory nie pomogli, bo cytuję: "oni nie będą zapierdalać, gdy my się rozgrzewamy". To nie ważne, że oni już wcześniej mieli czas na rozgrzewkę. 

Mimo to nie winię ich aż tak bardzo. Te mecze nie powinny być rozgrywane wczoraj o tej godzinie. Po prostu. Jeżeli w harmonogramie mecz ma się skończyć o 15, to wiadome że najwcześniej realnie skończy się o 17. Dodatkowo przez limit czasowy do 21:30 i tak mieliśmy szansę rozegrać raczej tylko jeden mecz, a drugi miał być w tygodniu. Kuriozum, zwłaszcza dla mnie - osoby dojeżdżającej ponad 170km na mecz.

1/8 Pucharu Polski - vs Kings Kraków

 

Jako drużyna grająca już 3 sezon w najwyższej klasie rozgrywkowej w Polsce, zmagania w Pucharze Polski rozpoczęliśmy od 1/8 finału. Krakowianie w 1/16 finału pokonali minimalnie Bizony Rzeszów. I niestety trafiliśmy właśnie na Kingsów w 1/8. Dlaczego niestety? Bo gramy z nimi w jednej dywizji w PLB, więc po prostu dla mnie to już za dużo z jedną drużyną, robi się zbyt przewidywalnie. Zdecydowanie wolałem trafić na Demony Miejska Górka, choć wiem że jeśli chodzi o awans dalej, to lepiej że wylosował się Kraków. 

Ale do brzegu. Czwartego czerwca w czwartek, w Boże Ciało wyjechałem w stronę Katowic około godziny 7:30. W nocy padał deszcz, w czwartek miało już nie padać według środowych prognoz, ale te się szybko zmieniły i jednak rano nadal lał deszcz. Ostatecznie około godziny 9 gdy byłem już w Chorzowie dostałem informację, że mecz przełożony z godziny 12 na godzinę 15. Jednak większość drużyny także była na boisku i po prostu poszliśmy do sali konferencyjnej podyskutować o taktyce, sytuacjach na boisku, drużynie. Pogadanka trwała ok 1-1,5h, a potem ruszyliśmy pieszo na drugie śniadanie do Max Burgers. Po posiłku zabraliśmy się do przygotowywania boiska, suszenia, itd. Nie było normalnej rozgrzewki, batting practice, itp. bo po prostu nie było na to czasu. My w sumie sami ogarnęliśmy boisko, chociaż to Kraków oficjalnie był gospodarzem. Ale to już nie istotnie. Mecz rozpoczął się przed godziną 15, bo ok. 14:40. Różnica między ligą a Pucharem Polski jest taka, że tutaj rozgrywany jest tylko jeden mecz, ale za to trwa pełne 9 zmian.

Plan na czerwiec i terminarz WLB!

Kwiecień był obiecującym, baseballowym miesiącem. Maj wypadł poniżej oczekiwań pod względem liczby meczy. Za to czerwiec zapowiada się miesiącem kulminacyjnym, podczas którego rozegram najwięcej meczy. Mam już rozpisany terminarz z Rawą do lipca + pojawił się terminarz Wrocławskiej Ligi Baseballu, więc dziś w oczekiwaniu na kolejne mecze zapraszam do zerknięcia, a wygląda to tak: 

Po prostu uwierz - You Gotta Believe (2024)

 

Czas trwania: 1 godz 44 min
Gatunek: Sportowy, Familijny
Premiera: 30 sierpnia 2024 (świat)
Produkcja: USA
Reżyseria: Ty Roberts
Scenariusz: Lane Garrison, Ty Roberts

Grupa baseballistów staje przed szansą rozegrania najważniejszego sezonu w swoim życiu. Dla jednego z chłopców stawka jest jednak znacznie wyższa - drużyna walczy nie tylko o zwycięstwa, lecz także o spełnienie marzenia jego ojca. Z meczu na mecz zespół pokonuje kolejne przeszkody, uczy się współpracować i wierzyć w siebie. Gdy nikt nie daje im już szans, oni dokonują niemożliwego i docierają aż do finału Małej Ligi.

Nowość, którą odkryłem na platformie VOD HBO MAX. Film oparty na prawdziwej historii o drużynie z Małej Ligi. I wiecie co? To taki typowy film familijny, obejrzeć i zapomnieć. Nie było w nim nic wyjątkowego, ot taki film, który mógł by lecieć w tle do niedzielnego kotleta. 6/10.

Kolejne 2 wygrane - vs Kings Kraków

Wczoraj 24 maja w Katowicach rozegraliśmy kolejne mecze Polskiej Ligi Baseballu Dywizji 1 przeciwko Kings Kraków. Warunki były bardzo dobre, może nawet za ciepło bo momentami było chyba 28 stopni i słońce prawie przez cały czas. Pomimo generalnie przeciętnej gry, zwłaszcza w polu - zaliczamy dwa pewne zwycięstwa. Mimo to atmosfera na i po meczach jest grobowa, a to za sprawą naszego trenera z USA. Podsumowując nie ważne czy przegrywasz 28:0 czy wygrywasz 27:4 - po meczach jest i tak takie samo kazanie. I jakby rozumiem zamysł trenera, bo on chcę wykrzesać więcej z tych młodych chłopaków, jednak to też przypomina mi, że mój czas w Rawie dobiega końca. Ja po prostu chcę się cieszyć grą w baseball, za dużo negatywnej atmosfery sprawia, że człowiek mało się cieszy grą, a bardziej czuje się jak w pracy i czeka na koniec meczy jak na fajrant. 

Słabe sędziowanie 2 - vs Barons Wrocław

 

Czekałem z tym postem na statystyki od "Baseball in Poland", ale coś topornie to idzie, więc nie będę dalej czekał. I żeby nie było - nadal polegam głównie na swoich zapisach, bo wiem jak w Polsce wygląda poziom sędziów, także zapisowych, ale... zaliczyłem debiut na górce miotacza i głównie ta statystyka mnie interesowała. Może zedytuję posta, jeśli się coś pojawi. 

Mecze, które opisuję miały miejsce 10 maja w Katowicach i podejmowaliśmy Barons Wrocław. Niestety po raz kolejny muszę ponarzekać na sędziów. Jeden z sędziów to ten sam co ostatnio. Sytuacja skandaliczna: bazy pełne, 0 autów, strike out, łapacz nie łapie piłki, która leci pod back stop. Wg. przepisów w takiej sytuacji biegacz nie może biec na 1 bazę, bo jest strike out (mógł by, gdyby były 2 auty), tymczasem zawodnik Barons biegnie i wszyscy biegacze się przesuwają o 1 bazę. I co? Nic. Cisza, nikt nic nie mówi, gramy dalej. Nasz trener również tego "nie zauważył". Ja z prawego zapola krzyczałem, ale miałem słabe przebicie. Psuje to obraz polskiego baseballu i jest zwyczajnie denerwujące. 

Tymczasem ostatnie mecze z Silesią Rybnik, które miały odbyć się 17 maja - zostały przełożone z powodu złych warunków atmosferycznych. 

Słabe sędziowanie - vs Gepardy Żory

Po ostatnich meczach z 26 kwietnia przeciwko Gepardom Żory musiałem chwilę ochłonąć, zanim o nich coś napiszę. Myślę, że już jest git, więc czas na ten wpis. Wielka szkoda. Uważam, że drużyna z Żor była w naszym zasięgu, zwłaszcza jeśli chodzi o drugi mecz i naprawdę wierzę, że w rewanżu na naszym boisku - wygramy choć jeden mecz. 

Jednak to co muszę poruszyć w tym wpisie to sędziowanie. Podczas tych meczy zdałem sobie sprawę, że w sumie już dawno nie słyszałem w Polsce narzekania na sędziowanie. Kiedyś co każda kolejka, ktoś miał pretensję gdzieś w komentarzach czy na facebooku. Teraz cisza, każdy gra i  jest ok. Niestety nam się przytrafili nazwijmy to "średni sędziowie". Podobno jeden z nich to jeden z lepszych sędziów w Polsce, który sędziuje także za granicą i właśnie miałem wrażenie, jakby on chciał się pokazać, jakby wiecie chciał być w centrum uwagi, że jest takim dobrym sędziom. Najbardziej kuriozalny moment meczu to gdy sędzia krzyknął BALK. Wszyscy wielkie oczy, miotacz pyta ale dlaczego. Na to sędzia mówi: - Pałkarz nie było gotów, a ty zacząłeś narzut. Pałkarz wielkie oczy. Sędzia go pyta: byłeś gotów? Pałkarz na to, że tak. To sędzia: aha, to nie ma balka. 

Kabaret. 

Ja również zostałem pokrzywdzony przy pierwszym strike oucie w drugim meczu. I to nawet nie w sensie złej decyzji, tylko pierwsze 3 narzuty: cisza, czyli balle. Mam stan 3-0, więc elegancko markuję skrót. Jest strike i nagle słyszę od sędziego, że stan to 2-2. WTF?! Dopytuję jeszcze czy na pewno, ale tak. Więc oczywiście zrobiło się nerwowo. Niestety sama strefa również nie była za dobra. Drugi strike out w drugim meczu, dostałem z piłki lecącej na wysokości mojej brody. 

I żeby nie było. To nie było tak, że tylko nam sędziowie tak źle sędziowali. Bo rozmawiałem z innymi kolegami czy to z naszej drużyny czy z Gepardów i raczej każdy miał podobne odczucia. 

Charlie Hustle i sprawa Pete'a Rose'a - Charlie Hustle & the Matter of Pete Rose (2024)

 

Tytuł oryginalny: Charlie Hustle & the Matter of Pete Rose
Reżyseria: Mark Monroe
Rok wydania: 2024
Czas trwania: 50 min 
Liczba odcinków: 4
Gatunki: dokumentalny, sportowy

W 1989 roku legenda Major League Baseball, Pete Rose, otrzymał dożywotni zakaz pracy w tym sporcie po tym, jak dochodzenie ujawniło, że podczas swojej kadencji jako menedżer Cincinnati Reds obstawiał mecze. Ten czteroczęściowy dokument, będący retrospektywną podróżą obejmującą ponad 60 lat, szczegółowo opisuje jego awans, upadek i ostateczną próbę przywrócenia na stanowisko i miejsca w National Baseball Hall of Fame. Obraz zawiera obszerne materiały archiwalne, wywiady z członkami drużyny, rodziną, przyjaciółmi i dziennikarzami. To fascynujący portret gwiazdy baseballu, którego osiągnięcia na boisku i przestępstwa uczyniły go jedną z najbardziej polaryzujących postaci w amerykańskim sporcie.

W pewnym sensie jesteśmy obecnie rozpieszczani produkcjami baseballowymi, które możemy oglądać w Polsce i po Polsku. Głównie za sprawą serwisów VOD. Dzięki nim powstaje bardzo dużo takich produkcji dokumentalnych i mała ich część jest tłumaczona na nasz ojczysty język i trafia także do nas. I tak pomału sobie oglądam te różnorakie produkcje. W oko wpadł mi mini-serial, 4 odcinkowy o zawodniku Pete Rose. 

Wrocławska Liga Baseballu - Opening Day

Czas rozwiać wszelkie wątpliwości i domysły. W tym roku gram także w drugiej drużynie, a tą drużyną jest LUMBERJACKS. Brzmi nieznajomo? Może tak brzmieć, bo nie jest to taka normalna, formalna, zarejestrowana drużyna w Polsce. O co w tym wszystkim chodzi i czym jest ta Wrocławska Liga Baseballu? Nie wiem nawet od czego zacząć, ale spróbuję w tym poście nakreślić co i jak. 

Pierwszy hit i pierwsze wygrane - vs Kings Kraków

Pierwsze wygrane w PLB Rawy Katowice. W minioną niedzielę na własnym boisku w Katowicach podejmowaliśmy Kings Kraków - beniaminka rozgrywek. Faworyt był tylko jeden i nie zawiódł. Powiem więcej. Gdybyśmy grali z Krakowem pierwszy mecz zamiast z Silesią - wynik mógł być różny. Natomiast w drugą stronę gdybyśmy z Rybnikiem grali drugą kolejkę także być może powalczyli byśmy o jakieś zwycięstwo. Krótko mówiąc pierwsza kolejka była w naszym wykonaniu mocno niemrawa. Druga już zdecydowanie lepsza na każdej płaszczyźnie: miotanie, obrona i atak. 

Opening Day vs Silesia Rybnik

 

Pierwsze meczu sezonu 2026 za nami! W minioną Wielką Sobotę, 4 kwietnia udaliśmy się do Rybnika na pierwsze mecze przeciwko aktualnemu Mistrzowi Polski - Silesii Rybnik. Oczywiście nie byliśmy faworytami, ale niestety poza porażką, poza wynikami, mecze były zwyczajnie kiepskie do oglądania. Wpływ na to ma kilka czynników, które postaram się poruszyć w dalszej części wpisu. Podkreślić chcę fakt debiutu nowych jerseyów Rawy. Czyż nie wyglądają pięknie? Wyjazdowe są moim zdaniem jeszcze lepsze :)

Terminarz na sezon 2026 - Zaczynamy!

 

Doczekałem się! Mamy terminarz i mamy jeden dzień do rozpoczęcia rozgrywek. Nareszcie! Mój17 sezon na polskich boiskach czas zacząć! Dodatkowo w tym roku stuknie mi 20 lat baseballu w moim życiu. Mam nadzieję, że to będzie dobry rok. Jestem głodny gry i niesamowicie stęskniony za grą. Ale jednocześnie muszę powiedzieć, że to chyba sezon w który wchodzę "najgorzej" przygotowany. Żebyśmy się źle nie zrozumieli. Trenowałem i to momentami dość ostro, ale uraz ręki w lutym, sprawił, że do dziś czasami lekko czuję niektóre mięśnie w lewej ręce i miało to duży wpływ na moje przygotowania. Ale zobaczymy jak będzie. Czasami czułem się niesamowicie przygotowany, a na meczach nagle nic nie szło po mojej myśli, więc może tym razem będzie na odwrót? Kto wie. 

W tym roku standardowo gram w swojej drużynie, czyli Rawie Katowice w ramach Polskiej Ligi Baseballu - dywizji 1, czyli najwyższy szczebel rozgrywek w Polsce. Dodatkowo weźmiemy udział w Pucharze Polski. Nieoficjalnie Rawa miała także grać w regionalnej lidze czeskiej jako dodatek, ale nie wiem w końcu na czym tam stanęło. Osobiście nie deklarowałem się z grą, więc nie jest/nie będzie to dla mnie priorytet, ale jeśli terminy mi by pasowały to sporadycznie chętnie pojadę i pogram, nie mówię że nie. I poza tym jest jeszcze jedna opcja w której prawdopodobnie będę grał sporadycznie, ale o tym może wspomnę jak już zagram pierwszy raz. Generalnie - szykuje się dużo grania w tym roku. Wprawdzie mam małe dziecko, więc powinienem nieco przystopować z grą, ale jednocześnie to dla mnie ostatni dzwonek na intensywną terminowo grę, bo jeszcze w tym roku żona jest na urlopie, a w przyszłym jak już wróci do pracy - będzie na pewno ciężej z terminami, co może wpłynąć na moją liczę rozegranych meczy. 

A miało być tak pięknie...

Dziś słodko-gorzki post. Nadeszły zmiany w Polskim baseballu. Ekstraliga przeszła do historii. Od roku 2026 będziemy mieć PLB, czyli Polską Ligę Baseballu. Aż 20 drużyn i 2 poziomy rozgrywkowe, po 10 drużyn w każdym. Dodatkowo obie ligi podzielone terytorialnie. Wszystko wygląda pięknie i idzie ku lepszemu. Nowy zarząd działa, a nowy prezes Grzegorz trzyma nad wszystkim pieczę. Ale pomijając moją radość ze zmian i z tego, że uważam, że właściwi ludzie obecnie są w związku, czas wylać tutaj czarę goryczy. Czas odłożyć na bok moje powiązania i kontakty, a spojrzeć na sprawę od boku, tak dziennikarsko z punktu widzenia kibica czy nowego gracza.

A niestety wygląda to źle, wygląda to bardzo źle. Podobno pierwsza kolejka PLB została zaplanowana na Wielką Sobotę 4 kwietnia. Piszę podobno, bo dziś mamy 31 marca, czyli 4 dni do pierwszej kolejki a oficjalnego terminarza ligi nie ma. Standardy chyba nawet gorsze niż za poprzednich zarządów, choć nigdy z tym nie było dobrze. I tak wiem, że w kuluarach wysoce postawione osoby w zainteresowanych klubach wiedzą już co i jak, a brakuje po prostu oficjalnego domknięcia/klepnięcia terminarza aby go opublikować. Mimo to uważam to za dość groteskowe. Kluby pisały na fanpejdżach, że nie mogą na razie rozpisać terminarza gdy kibice pytali, bo czekają na zatwierdzenie, a teraz muszą zapraszać na pierwszy mecz bez terminarza xD Wygląda to wszystko groteskowo. 

#13 Polskie Boiska Baseballowe - Bełchatów

 

To ostatni wpis tego cyklu przynajmniej do czasu powstania nowego boiska baseballowego w Polsce. Wprawdzie wiem, że pisałem, że będą jeszcze 3 wpisy i całość miała się zamknąć w 15 obiektach, jednak po głębszej analizie okazuje się, że ostatnie dwa obiekty to boiska softballowe, a nie baseballowe. Są to obiekty niedostępne. Pierwsze to boisko w bazie wojskowej USA w Redzikowie k. Słupska. Drugie to dwa boiska softballowe na terenie Amerykańskiej uczelni w Konstancinie-Jeziorna. Po analizie zdjęć boisk, wychodzi mi, że to typowe małe boiska do softballu, a nie baseballu. W tym cyklu przypominam, że uwzględniam tylko boiska baseballowe dla seniorów, gdzie od bazy do bazy jest 27 metrów i 43 centymetry. Dziś w ramach bonusu boisko baseballowe w Bełchatowie. 

Na początku naszej przygody baseballowej w Bełchatowie nasz priorytet to był nasz teren, nasze boisko które zawsze jest wolne i na którym możemy poczuć prawdziwą wolność, czyli kiedy chcemy to gramy. Wraz z ewolucją naszej gry - ewoluowały nasze boiska, a w ciągu pierwszego roku istnienia drużyny KSSP Bełchatów mieliśmy 3 boiska baseballowe. Aż w końcu pojawiło się ono - obiekt idealny o którym dziś wspominam i jednocześnie ostatnie takie naprawdę "nasze boisko" - nasz teren. Stadion nazwany "JakSięMasz".

#12 Polskie Boiska Baseballowe - Skarbimierz

 

Jeśli miał bym wybrać ze wszystkich obiektów baseballowych w Polsce - największego przegranego to postawił bym na Skarbimierz. To przykład szansy... zmarnowanej szansy. Ale od początku. Istniała niegdyś taka drużyna: Grabarze Skarbimierz. Byli solidną ekipą, może nie z aspiracjami na medale w najwyższej klasie rozgrywkowej, ale byli naprawdę solidną ekipą. Grali bez sukcesów w ekstralidze. W późniejszym czasie zrezygnowali z udziału w rozgrywkach Polskiego Związku Baseballu i Softballu, ale grali jeszcze w regionalnej Śląskiej Lidze Baseballu. Skarbimierz to wieś położona tuż obok Brzegu. I to właśnie tam w 2013 roku w Wałbrzyskiej Strefie Ekonomicznej w Skarbimierzu, rozpoczęto budowę hotelu wraz z boiskiem do baseballu i softballu. Inwestorem było Centrum Rekreacyjno – Sportowe Sp. z o.o. z siedzibą w Brzegu. To chyba jedyny przypadek w kraju, gdzie boisko zostało zbudowane przez prywatnego inwestora. Coś co nie mieści mi się w głowie. 

#11 Polskie Boiska Baseballowe - Piaseczno

 

Boisko baseballowe pod Warszawą? A było, było. Dziś pierwszy obiekt historyczny, którego już próżno szukać na mapach. Boisko baseballowe w Piasecznie ulokowane w sportowej okolicy miasta tuż obok bieżni i boisk piłkarskich. Boisko było domem miejscowej drużyny Zbójcerzy Piaseczno. Gdy zaczynałem swoją przygodę z baseballem (2006r.) to w Piasecznie baseball jeszcze istniał, ale kilka lat później Zbójcerze zniknęli z mapy Polski. W latach świetlności istniał w Piasecznie baseball seniorski, dziecięcy i softball. Z informacji do których dotarłem wynika, że wszystko zaczęło się od zespołu Skry Warszawa, a na jej podwalinach powstali później Centaury Warszawa, a w wyniku rozłamu powstali jeszcze właśnie Zbójcerze Piaseczno. Dość zagmatwanie to brzmi. Gdzieś mi się kojarzyło, że Zbójcerze byli mocną ekipą, ale jednak nigdy nie zajęli miejsca medalowego w rozgrywkach ligowych o Mistrzostwo Polski.

#10 Polskie Boiska Baseballowe - Działdowo

 

Czas na boiska nieco mniej reprezentatywne, ale co najważniejsze to boisko istnieje do dziś, przynajmniej na ten moment. Jedyne boisko baseballowe w województwie warmińsko-mazurskim. Dom drużyny Yankees Działdowo, która najlepsze czasy ma już za sobą, a drużyna seniorska prawdopodobnie już się rozpadła. Dopadła ich typowa klątwa małych miast, czyli po prostu zawodnicy wraz z końcem szkoły średniej porozjeżdżali się do większych miast do pracy lub na studia. Niektórzy wciąż grają, ale w innych klubach, a dla innych przygoda z baseballem się zakończyła. Tak wygląda rzeczywistość w sportach amatorskich. Boisko istnieje i było dopuszczone do rozgrywek w Polsce. Nasuwa się Wam pewnie pytanie: Dlaczego jest takie małe i pokraczne?

Aby odpowiedzieć na to pytanie musimy się cofnąć w czasie. Wiele klubów zaczynało swoje istnienie dzięki pojedynczej osobie, która wymyśliła w szkole baseball. Tak powstawały uczniowskie kluby sportowe i tak powstali Yankees Działdowo (swoją drogą dość niefortunna nazwa drużyny). Wszystko za sprawą świętej pamięci Zdzisława Ziółkowskiego. Oczywiście wszystko zaczęło się od dzieci i w tym właśnie miejscu istniało boisko dla dzieci, które jest mniejsze i wymaga mniej miejsca. Ale z czasem te dzieci zaczęły dorastać i nagle potrzeba było boiska większego do normalnych rozgrywek. W Działdowie przerobiono więc to małe boisko dziecięce na duże i wyszło tak jak na załączonym zdjęciu satelitarnym. 

#9 Polskie Boiska Baseballowe - Wrocław

 

Wrocław to obecnie największe polskie miasto, które posiada boisko baseballowe. Wbrew pozorom budowa boiska baseballowego w dużych aglomeracjach jest trudniejsza niż w mniejszych społecznościach. Bardzo nad tym ubolewam, bo moim zdaniem każda prężnie działająca drużyna w ośrodku miejskim powinna mieć swoje boisko. Ponad to uważam, że każda drużyna grająca w Ekstralidze powinna mieć swoje boisko. To po prostu wiele ułatwia i wiele zmienia. Tutaj najgorzej mają warszawiacy, którzy walczą o boisko od lat, ale z racji tego że to stolica i działki są w cenie - jest to niezwykle trudne. Jednak we Wrocławiu się udało. Nie było to też łatwe, ale udało się zorganizować całą strefę nazwaną MCS Zakrzów, a budowa została zrealizowana w ramach budżetu obywatelskiego. A ponieważ nie miał znaczenia pesel w głosowaniu to nie muszę mówić, że w głosowanie nad tymi projektami, zaangażowana była cała polska społeczność baseballowa. Otwarcie boiska nastąpiło w kwietniu 2018 roku. 

#8 Polskie Boiska Baseballowe - Miejska Górka

 

Któż z Was słyszał kiedyś o Miejskiej Górce? Niewielkie miasteczko ponad 3000 mieszkańców położone w woj. Wielkopolskim, choć zdecydowanie bliżej im do Wrocławia. Teoretycznie niczym szczególnym się nie wyróżnia, ale w latach 90. miejscowi ludzie wprowadzili do szkół baseball i tak uformowała się drużyna Demony Miejska Górka. Rozwój był dość szybki i już w 2004 roku do użytku oddano boisko, a właściwie dwa boiska baseballowe: seniorskie i dla dzieci. Obiekt ma ponad 20 lat, więc można powiedzieć, że to także "kolebka" polskiego baseballu. Dzięki boisku, a co za tym idzie dobrym warunkom do treningu, drużyna Demonów zdobyła Mistrzostwo Polski w sezonie 2009. Niestety jak to w mniejszych miejscowościach bywa, kilka lat później troszeczkę się posypało i obecnie seniorska drużyna Demonów w ogóle nie gra w najwyższej klasie rozgrywkowej. Ale boisko jest, tyle że obecnie częściej wynajmowane na mecze.

#7 Polskie Boiska Baseballowe - Rybnik

 

Koniec śląskiej trylogii, a więc dziś czas na Rybnik. Jest to jeden z najlepszych obiektów baseballowych w Polsce. Przechodził sporo renowacji i ulepszeń. Był miejscem rozgrywania rozgrywek na poziomie europejskim. Zarządzane przez MOSIR w Rybniku. Ostatni duży remont miał miejsce w 2019 roku, a samo boisko powstało prawdopodobnie jeszcze w latach 90. Rybnik to kolebka baseballu w Polsce. To właśnie Silesia Rybnik wygrała rozgrywki Ekstraligi przez pierwsze 3 lata istnienia ligi w latach 1985-1987.

Jeśli się przypatrzycie na zdjęcie obok to być może zauważycie, że boisko nie jest symetryczne. Na prawym zapolu do płotu jest około 90 metrów. Na środkowym i lewym zapolu jest już około 100 metrów. Choć będąc na samym boisku tych różnic aż tak bardzo nie widać. 

#6 Polskie Boiska Baseballowe - Żory

 

Przenosimy się na południe, na Śląsk, a konkretnie do Żor, bo tam mieści się kolejne boisko baseballowe, zarządzane z tego co wiem przez miasto co ma sporo plusów. Boisko jest jednym z najstarszych w Polsce, powstało w 2002 roku i od początku jest domem miejscowej drużyny Gepardów Żory. Oczywiście w czasie tych 24 lat przechodziło mniejsze bądź większe zmiany, np. obecnie na prawym zapolu jest boisko softballowe włączone w baseballowe. Kiedyś tego nie było. Boisko jest dość duże. Niecałe 100 metrów po liniach i ok. 110 metrów na środku. To co jednak najbardziej wyróżnia obiekt w Żorach to blok mieszkalny tuż obok. Pamiętam, że był to dla mnie nie mały szok i myślałem sobie jak fajnie było by mieszkać w takim bloku i oglądać sobie mecze baseballowe z balkonu :) Zdecydowałem się opisać teraz boisko w Żorach bo to tam najczęściej rozgrywaliśmy mecze domowe jako Rawa Katowice przed powstaniem boiska w samych Katowicach. Boisko jest generalnie spoko, choć pamiętam, że były swego czasu problemy z mączką między bazą domową a pierwszą i była tam "piaskownica". Ale chyba się to poprawiło.

Grzanie ławy: Pobite jaja - Benchwarmers 2: Breaking Balls (2019)

 

Czas trwania: 1 godz 31 min
Gatunek: Komedia, Sportowy
Premiera: 29 stycznia 2019
Produkcja: USA
Reżyseria: Jonathan A. Rosenbaum

Ben McGrath (Chris Klein) ma wielki potencjał i szansę na karierę w zawodowej lidze baseballowej. Niestety, jego nadzieje na grę niweczy niefortunny wypadek. Niedoszły sportowiec zostaje więc prawnikiem i zatrudnia się w kancelarii Schmood & Associates. Pewnego dnia otrzymuje jednak szansę powrotu na boisko. Jego niekonwencjonalny szef, Mel Carmichael (Jon Lovitz), przekonuje go, by sformował złożoną ze współpracowników drużynę softballową. Ben podejmuje się tego zadania, choć zdaje sobie sprawę, że stworzenie skutecznej drużyny z grupy ekscentrycznych prawników jest nie lada wyzwaniem.

Troszeczkę wyszedłem z obiegu jeśli chodzi o nowe filmy baseballowe i ogólnie produkcje baseballowe. Niegdyś wiedziałem o wszystkim co wychodzi, co jest dostępne po polsku, i tak dalej. Obecnie w zalewie platform VOD i w związku z tym w zalewie generalnie dość słabych produkcji moim zdaniem - przestałem się aż tak tym interesować. Ale przeglądając HBO MAX, trafiłem na film Grzanie ławy 2, a przecież część pierwsza z 2006 roku bardzo mi się podobała. No właśnie, po 13 latach robić część drugą? Coś mi  tu nie pasowało. 

I miałem rację, bo ten film nie ma praktycznie nic co było by związane z jedynką. To zupełnie osobna historia o wiele niższych lotów niż film sprzed lat. Takich filmów są już dziesiątki i to kolejny nic nie wnoszący film, który może sobie lecieć w tle, a wy spokojnie możecie się zająć czym innym. Zupełnie nie porywające kino telewizyjne. 5/10 to max.

#5 Polskie Boiska Baseballowe - Władysławowo

 

To wyjątkowe boisko z kilku względów, a dla mnie to już szczególnie wyjątkowe, bowiem to ono przyczyniło się do mojego przejścia do drużyny Rawy Katowice. Boisko we Władysławowie powstało dość niespodziewanie. Przez ponad 15 lat istnienia drużyny, Piraci Władysławowo rozgrywali swoje mecze w Osielsku. Od 2010 ja byłem zawodnikiem Piratów. Gdy czasami rozmawiałem ze znajomymi czy rodziną i mówiłem, że gram w Piratach Władysławowo, to od razu padało pytanie czy jeżdżę na mecze/treningi aż do Władysławowa? Od razu uspokajałem, że trenuje w Bełchatowie, a mecze rozgrywamy "prawie" w połowie drogi. Więc wszystko się kleiło, zwłaszcza że z początku jeździliśmy w czwórkę, potem w trójkę, a potem już tylko we dwóch, ale to także zawsze raźniej i taniej. 

Obiekt we Władysławowie jest najbardziej specyficzny ze wszystkich w Polsce, ponieważ był robiony od zera przez Grzegorza Białasa, obecnego prezesa Polskiego Związku Baseballu i Softballu i wszystko działo się bardzo szybko, przynajmniej z mojej perspektywy. Pojawiła się opcja dzierżawy ziemi na 20 lat za jakieś śmieszne pieniądze czy w ogóle za darmo i to był punkt odniesienia jeśli chodzi o nowe boisko. Dalej wszystko potoczyło się już książkowo, oczywiście nie było tak kolorowo jak np. w Katowicach. Nie przyszedł wykonawca, który wybudował boisko od zera, tylko wszystko było robione powoli etapami pod nadzorem Białego. Tak więc najpierw równanie terenu, grodzenie boiska, mączka, sianie trawy. W związku z chałupniczą budową, nie wyglądało też ono od początku aż tak profesjonalnie. Pierwszy raz na boisku pojawiłem się w czerwcu 2021 roku. Z daleka boisko wyglądało super, ale z bliska już było widać, że trawa jest dość rzadka i nie aż tak równa jak się z daleka wydawało. To jednak najszybciej zmieniające się boisko w Polsce. Co roku widziałem jak staje się coraz lepsze i w chwili obecnej to jeden z najlepszych obiektów baseballowych w Polsce. 

#4 Polskie Boiska Baseballowe - Katowice

 

Kolejny obiekt mogę opisać krótko - to mój dom. To najnowsze boisko baseballowe w Polsce z którym jestem związany od samego początku. Otwarcie nastąpiło jesienią 2022 roku, a ja do Rawy na stałe powróciłem w 2021 roku.

Boisko jest częścią dużego kompleksu sportowego i zarządza nim MOSiR przy ulicy Asnyka 27. Jest to jedno z mniejszych boisk w Polsce. Do płotu homerun na lewym i prawym zapolu jest zaledwie 81 metrów, a na środku 97 metrów. Tę dość bliską odległość rekompensuje wysoki na 8 metrów płot, ale nie oszukujmy się - mimo to boisko jest po prostu małe i wybicie tripla przy dobrej drużynie jest niemalże niemożliwe.

Na lewym zapolu w boisko główne jest również wciśnięte boisko do rozgrywek softballowych i dziecięcych. Szkoda, że nie dało się zrobić oddzielnego małego boiska, bo to wiele by ułatwiło. Poza boiskiem są także 2 klatki do odbijania i 2 bullpeny. Boisko to również wyróżnia się najtwardszą mączką w Polsce, zwłaszcza w suche letnie dni. No i jeszcze kwestia drenażu z którą są problemy i często po deszczu boisko długo schnie i zalega na nim woda. I żeby nie było - to jedno z najlepszych i najnowocześniejszych boisk w Polsce. Wymieniłem kilka mankamentów, bo boisko znam jak własną kieszeń. Jako, że to mój dom to rozegrałem na nim prawdopodobnie największą liczbę meczy w karierze.

#3 Polskie Boiska Baseballowe - Osielsko

 

Czas na wyjątkowy obiekt, bo to tutaj miał miejsce mój debiut w rozgrywkach baseballowych w Polsce, a było to podczas Pucharu Polski w kwietniu 2010 roku w Osielsku. To boisko z dość długą historią, jedno z pierwszych w naszym kraju. Nie znam dokładnej daty otwarcia, ale wiem, że w roku 2000 nadano mu imię Międzynarodowej Fundacji Młodych Baseballistów. W ogóle w Osielsku mają ciekawą historię, bo wszystko jest dziełem zapaleńców, a w miejscu gdzie jest boisko niegdyś rosły dęby, stąd też nazwa drużyny Dęby Osielsko. I to się szanuje. Już nie raz wspominałem na blogu, że nie podobają mi się angielskie nazwy drużyn w Polsce. Dziwnie brzmi takie małpowanie. Tutaj w Osielsku - naprawdę konkretna nazwa podparta konkretną historią. 

Linia homerun tutaj jest dość zmienna i odległość zależnie od miejsca waha się od około 96 metrów do 109 metrów, co sprawia, że obiekt w Osielsku jest jednym z największych w Polsce. Jak widać bezpośrednie sąsiedztwo boiska dla dzieci zmusiło pofalowanie płotu końcowego. 

#2 Polskie Boiska Baseballowe - Kutno 2

 

Tempo wpisów cyklu o polskich boiskach baseballowych będzie dość obfite, bo chcę do sezonu, czyli do wiosny skończyć ten przegląd, więc myślę, że spokojnie spodziewajcie się 2-3 wpisów tygodniowo. 

A dziś na tapet idzie drugie duże, seniorskie boisko baseballowego w kompleksie Małej Ligi w Kutnie. Co ciekawe pomimo, że to boisko bardziej "boczne" to jest większe niż boisko główne, bo do płotu jest około 100 metrów na całej długości. Boisko jest świetnie wyprofilowane, widać, że jest na podwyższeniu, pomyślano o drenażu i zrobili to w mistrzowski sposób. Samo boisko nie odstaje poziomem od Stan Musial Stadium, po prostu nie ma takiego zaplecza, tj. trybun, budynków sędziowskich, itp. W sumie szkoda, że od tylu lat nie pomyślano aby dodać jakieś ławeczki czy krzesła na nasypach po bokach dla kibiców, bo właśnie kibice jak już są to muszą siedzieć na trawie na nasypie. 

#1 Polskie Boiska Baseballowe - Kutno 1 "Stan Musial Stadium"

 

Rozpoczynamy nowy cykl na blogu w którym zamierzam zrobić przegląd wszystkich boisk baseballowych seniorskich w Polsce, zarówno te które istnieją do dzisiaj, jak i te których już nie ma. Mam w planie też kilka bonusów. Nie będzie to nic bardzo rozbudowanego, ot po prostu chciał bym mieć te wszystkie boiska w jednym miejscu. 

Na pierwszy ogień idzie jedyny stadion baseballowy w Polsce, czyli Stan Musial Stadium w Kutnie z ogromnymi trybunami i całym zapleczem. Zdecydowanie najlepsze boisko baseballowe w Polsce: najbardziej przyjemna mączka, najbardziej zielona trawa i wszystko jest tutaj naj. Trybuny mieszczą 2000 widzów i choć nigdy prawdopodobnie tyle osób na nich nie było, to zdarzały się mecze z naprawdę dużą ilością widzów. 

Boiskiem jak i całym kompleksem zarządza Centrum Małej Ligi i ma to sporo minusów, zwłaszcza dla miejscowej drużyny Stali Kutno, którzy miewają problemy, aby się dogadać z Małą Ligą. Skutek tego jest taki, że boiska częściej stoją puste niż trenują czy grają na nich zawodnicy. 

Pod drzewem grejpfrutowym: CC Sabathia - Under the Grapefruit Tree: The CC Sabathia Story (2020)

Czas trwania: 1 godz. 7 min.
Gatunek: Dokumentalny
Premiera: 22 grudnia 2020
Produkcja: USA
Scenariusz: Aaron Cohen

Dokument przedstawia sylwetkę miotacza New York Yankees - Cartsena Charlesa "CC" Sabathii Jr. - biorąc za bazę zakulisowe historie z jego ostatniego sezonu w zespole w roku 2019. Sportowiec w szczery sposób mówi o swojej drodze na szczyt, która rozpoczęła się w Vallejo w Kalifornii, gdzie przyszły mistrz doskonalił umiejętności, rzucając grejpfrutami na podwórku babci. Produkcja pokazuje wzloty i upadki jednego z najlepszych miotaczy w historii. Mężczyzna spogląda wstecz na swoje dziedzictwo, a także na liczne wyzwania, którym musiał stawić czoła - w tym wieloletnią walkę z uzależnieniem, która miała kulminacyjny punkt w 2015 roku.

Film dostępny na HBO Max z napisami. Nie wiem, albo to nie jest dla mnie gatunek takie filmy biograficzne, albo ten jest po prostu nijaki, ale podobne odczucia miałem po filmie o Othanim. Więc generalnie jest kilka ciekawych rzeczy, ale film mnie nie porwał. Ot typowa kariera jednego z lepszych zawodników, czyli w międzyczasie jakieś problemy, uzależnienia, itp. No takie 5/10.

Słodkie sny - Sweet Dreams (2024)

 

Czas trwania: 1 godz. 35 min.
Gatunek: Komedia
Premiera: 12 kwietnia 2024
Produkcja: USA
Reżyseria: Lije Sarki

Morris zostaje zmuszony do pójścia na odwyk i zaczyna trenować softballową drużynę wychodzących z nałogu wyrzutków. Ich celem jest wygranie nagrody pieniężnej, bo chcą udowodnić, że każdy może osiągnąć sukces.

Nie wiem czy ten film w ogóle można uznać za baseballowy, ale jednak baseball, a właściwie softball slowpitch gra tutaj poniekąd pierwsze skrzypce i w sumie ten wątek zachęcił mnie do obejrzenia tego filmu. Niestety historia mnie nie porwała, wręcz film mnie wynudził, więc generalnie nie polecam. 4/10.