Battery (2016)

 

Tytuł oryginalny: Battery
Rok wydania: 2016
Czas trwania: 24 min 
Liczba odcinków: 11
Gatunki: Okruchy życia, Sportowe

Takumi Harada jest jednym z najbardziej utalentowanych nastoletnich miotaczy w Japonii. Jego specjalnością jest tzw. fastball (prosta i szybka piłka), z którego jest bardzo dumny. Tak się jednak składa, że reszta drużyny niezbyt chce z nim współpracować, Takumi nie może więc znaleźć odpowiedniego łapacza, który byłby w stanie nadążyć za jego narzutami. Po przeprowadzce do nowego miasta spotyka Gou Nagakurę, z którym wreszcie udaje mi się uformować tytułowe "battery" (duet miotacza i łapacza). Razem będą oni zmuszeni zmierzyć się nie tylko z przeciwnikami na boisku, ale także – a może przede wszystkim – z własnymi słabościami.

Anime z baseballem w tle, bardzo dziwne, mocno obyczajowe, okruchy życia i dramat. Chyba jedynie anime podobne gatunkowo to "Touch!", który był naprawdę świetny. Tutaj jest niestety niemrawo, ale ciężko w 11 odcinkach zamieścić jakąś bardziej ambitną opowieść. 

Właściwie nie ma tutaj jakiegoś głównego wątku. Po prostu obserwujemy kolejne losy głównego bohatera. Baseball przewija się cały czas, ale właściwie nie ma tutaj meczy. No, dobra jest jeden - i to nie cały. Zakończenie również kiepskie. Nie wiem do kogo skierowane jest to anime? Jeśli ktoś jest zainteresowany baseballem - i oczekuje dobrego baseballowego anime, to się zawiedzie. Natomiast jeśli ktoś chce sięgnąć po dramat/okruchy życia to... też jest średnio, a zwłaszcza w Polsce, gdzie baseball to sport niszowy. 6/10, ale raczej do tego nie wrócę.

Nowy projekt - Mój Baseball - KSSP The History

Dawno, dawno, dawno temu za górami, za lasami - gdzieś około roku 2008-2010 zapragnąłem i chyba nawet zacząłem pisać książkę... o baseballu.... o moim baseballu. Tytuł brzmiał dumnie: "Mój Baseball" i miała być to opowieść/historia mojej przygody baseballowej z wieloma wątkami pobocznymi. Napisałem chyba 2 strony i zapał minął. Może to i dobrze, bo tą książkę przeczytała by pewnie liczba osób, które można by było policzyć na palcach jednej dłoni. 

KSSP Bełchatów to od samego początku była bardzo specyficzna drużyna, dość mocno zżyta i mająca dziwne pomysły (jak choćby seria: Santa Baseball). Najważniejszym dniem roku, poza samymi meczami - była rocznica drużyny. Co rok od 15 lat dość hucznie ją obchodzimy. To co jeszcze jest bardzo specyficzne to seria filmów "KSSP The Movie". Jest to film, który przedstawia wszystko co się działo w drużynie w ciągu ostatniego roku. Oglądamy go właśnie zazwyczaj wspólnie na rocznicy, a film przedstawia historię poprzedniego roku. Jak łatwo policzyć powstało do tej pory 14 części. Piętnasta będzie w przyszłym roku i będzie obejmować rok 2021.

Czarne chmury nad 2021

 

Nie wiem jak zacząć ten post. Powracam po długiej przerwie. Po udanej zimie, czas zacząć myśleć nad nadchodzącym sezonem. Wznowiliśmy treningi regularne, które w tym roku będą tylko raz w tygodniu. To najmniejsza częstotliwość treningów w 15-letniej historii drużyny KSSP Bełchatów. Zebrało się kilka spraw, które chciał bym poruszyć. Generalnie ten post nie będzie zbyt optymistyczny i zbyt wesoły. 

Tytułem jeszcze przedłużonego wstępu. Baseball pojawił się w moim życiu już we wczesnym dzieciństwie. Miałem wtedy 5 czy 6 lat, kiedy pierwszy raz zagrałem i z miejsca pokochałem ten sport. Powrócić udało mi się dopiero w 2006 roku, kiedy skrzyknąłem kolegów z gimnazjum. Później graliśmy podwórkowo kilka lat. Przełomowy był rok 2010, kiedy zacząłem grać w prawdziwy baseball w prawdziwej drużynie: Piraci Władysławowo. Największy rozkwit drużyny to właśnie poprzednia dekada, zwłaszcza lata 2011-2017. To wtedy grałem też w Rawie Katowice, to wtedy miałem najlepszą formę, to wtedy najwięcej trenowaliśmy, to wtedy nasza drużyna w Bełchatowie liczyła 16 osób, to wtedy jako KSSP rozgrywaliśmy mecze na arenie ogólnopolskiej i to wtedy rozegrałem pierwszy i jedyny sezon  w Ekstralidze z Piratami Władysławowo. Później nastąpił stopniowy zjazd. Ludzi ubyło, jako KSSP przestaliśmy rozgrywać mecze. Pozostały treningi w 2-4 osoby i gra w Piratach Władysławowo. I ten stan trwa od 2018 roku po dziś dzień. 

Ale to się zmienia. Pojawiają się kolejne problemy i koleje trudy dorosłego życia. Pojawiają się kolejne przeszkody. Każdego dnia,  życie przypomina nam, że nie mamy już 16 lat i nie możemy każdego dnia o 16 spotykać się na boisku pod torami, aby po prostu pograć. Codziennie, nieustannie czy słońce czy deszcz. Ten rok będzie wyjątkowy. 

Podsumowanie sezonu 2020!

 

11. sezon w moim wykonaniu na polskich boiskach był bardzo nietypowy, oczywiście za sprawą pandemii koronawirusa. Kwiecień - miesiąc kiedy zazwyczaj wychodziliśmy na boisko i zaczynaliśmy rozgrywać mecze - w tym roku był zupełnie wyjęty z życia (przynajmniej baseballowego). A szkoda, bo mieliśmy naprawdę piękny, ciepły i słoneczny kwiecień. Sezon  ostatecznie ruszył dopiero pod koniec sierpnia i przez to był bardzo intensywny. Czasu było mało, a meczy do rozegrania sporo. O statystykach tradycyjnie pisał nie będę - TUTAJ

Reprezentowałem tradycyjnie barwy Piratów Władysławowo. W tym roku w 3 typach rozgrywek: Bałtycka Liga Baseballu, I liga oraz Puchar Polski. Rozpoczęliśmy 16 sierpnia w Miejskiej Górce, gdzie podzieliliśmy się zwycięstwami z Goats Poznań. 

Wniedzielę 23 sierpnia w Kutnie, gdzie dwukrotnie przegraliśmy ze Stalą II Kutno. Niezbyt dobrze rokujący początek. Ale mecze nie wyglądały aż tak fatalnie. 

Statystyki za sezon 2020!

Od wielu wielu lat prowadzę dla siebie statystyki głównie swojego ataku. Takie podstawowe, które jestem w stanie sam ogarnąć po meczu i tylko i wyłącznie dla siebie: do analizy i spojrzenia chłodnym okiem... i porównania z latami ubiegłymi. Kiedyś robiłem zdjęcia protokołów i na tej podstawie tworzyłem swoje statystyki, ale po kilku doświadczeniach gdy okazało się, że protokół meczowy jest zapisany zupełnie źle (np. zapisowemu pomyliła się kolejność pałkarzy) - zrezygnowałem z tego typu zapisek i po prostu sam zapisuję podstawowe rzeczy w telefonie po każdym meczu (czasami w trakcie). 

Szersze podsumowanie sezonu pojawi się tradycyjnie w grudniu na zamknięcie roku. W tym roku grałem w Piratach Władysławowo w Bałtyckiej Lidze Baseballu, I Lidze Baseballu i Pucharze Polski. 

Rozegraliśmy 13 meczy. 
7  zwycięstw.
6 porażek.